บทที่ 45 ตอนที่45 แสงตะเกียงอ่อน ๆ

ตอนที่45

แสงตะเกียงอ่อน ๆ

เพียงฟ้าร้องไห้กับอกเขา เสียงสะอื้นที่เธอกลั้นมาหลายวันหลุดออกมาทีละช่วง

“ฉันกลัวค่ะ กันต์ธีร์ ฉันกลัวว่าทุกอย่างจะเป็นกับดัก กลัวพี่นทีหายไปอีก กลัวพ่อจะไม่ได้รับความยุติธรรม กลัวว่าถ้าฉันเชื่อคุณแล้วสุดท้ายคุณเกี่ยวข้องกับอดีตจริง ๆ ฉันจะพัง แต่ถ้าฉันไม่เชื่อคุณ ทั้งที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ