บทที่ 45 กลับบ้าน

รถยนต์หักเลี้ยวผ่านประตูรั้วเหล็กของคฤหาสน์ บรรยากาศแสนคุ้นเคยและความรู้สึกผิดวิ่งพล่านไปยังทุกส่วนของร่างกาย

คนตัวเล็กก้าวลงมาจากรถมองคฤหาสน์หลังสวยตรงหน้า บาดแผลกลางใจก็ค่อย ๆ สมานกันช้า ๆ เหมือนสถานที่นี้เป็นที่พักใจของเธอโดยแท้จริง

ใบหน้าหมองเศร้าหันไปมองตามหัวไหล่ที่ถูกบีบหนัก ๆ อย่างให้กำลัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ