บทที่ 30 เลขาฝึกหัด (5)

น้ำเสียงออดอ้อนออเซาะมาพร้อมแววตาน่าสงสาร พีรพลทำเป็นไม่สนใจเพราะนึกหมั่นไส้อีกฝ่ายที่ตอนทำไม่คิด ทีอย่างนี้จะมานั่งกลุ้มใจ

"เฮีย จะตัดญาติขาดมิตรกันจริงๆ ใช่มั้ย ใจร้ายยย"

"ไปไกลๆ เลย ไม่รู้ นึกไม่ออก ฉันไม่เคยง้อผู้หญิงไม่รู้หรอก"

"ด้วยนิสัยของปลากริมเป็นคนมองโลกในแง่ดีไม่มีพิษภัย ดูอ่อนโยน แล้...