บทที่ 31 เลขาฝึกหัด (6)

เสียงฟ้าคำรามลั่นอยู่ด้านนอกพร้อมสายฝนที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา...สุดที่รักพลิกกายไปมาอย่างกระสับกระ ส่าย นอนไม่หลับเพราะครุ่นคิดถึงแต่สุนัขตัวนั้น มันจะยังอยู่ที่เดิมหรือเขานำกลับไป นั่นคือคำถามที่รุมเร้าอยู่ในใจจนหลับไม่ลง

หล่อนนอนครุ่นคิด ถ้าหากมันยังอยู่ตรงนั้น ป่านนี้คงจะนอนหนาวตากฝน...