บทที่ 4 จะรักพี่ก็ต้องมาสายเซ็กซี่ (4)
"อ่านหน่อยนะเพื่อน พลีสส"
หล่อนยืนรอลุ้นว่าปลายทางจะอ่านเลยหรือไม่ เพียงไม่นานข้อความก็เด้งเตือนกลับมา หญิงสาวแทบกระโดดด้วยความดีใจที่เพื่อนรีบเปิดอ่านข้อความจากตน
"มีอะไรเหรอปลากริม"
"แกว่างมั้ย ขอรบกวนแค่สองนาที นะๆ อัยย์ ช่วยฉันด้วย"
"ไม่ว่างเท่าไหร่เพราะช่วงนี้ฉันเรียนหนัก แต่จะเจียดเวลาให้ก็ได้ มีอะไรด่วนเหรอปลากริม"
"วันนี้ฉันทำให้พี่ชายแกไม่พอใจมากๆ เขาโกรธที่ฉันมาเริ่มงานสายในวันแรก ก็เลยแกล้งให้ฉันชงกาแฟไปทดสอบเป็นด่านแรก ฉันไม่เคยกินกาแฟ ชงไม่เป็นทำไงดี ครั้นจะบอกเขาไปตรงๆ เขาคงว่าฉันโง่แค่เรื่องง่ายๆ ก็ทำไม่ได้"
"นั่นสินะ ลืมไปเลยว่าวันนี้แกมาฝึกงานที่เดอะเรดเป็นวันแรก เป็นไงบ้าง ราบรื่นมั้ย"
"ราบรื่นบ้าน่ะสิ ก็อย่างที่บอก เขาอยากกินกาแฟ แล้วไม่กินแบบชาวบ้านธรรมดาทั่วไปด้วยนะ ต้องเป็นแบบดริปเท่านั้น มันคืออะไรเหรออัยย์ฉันไม่เคยได้ยิน"
"อ๋อ กาแฟดริป พี่ภามให้แกชงแบบนี้เหรอ"
"อืม...ฉันทำไม่เป็นเลย..."
"ไม่ยาก แกมองหากล่องกาแฟที่มีอยู่ทั้งหมด มันจะมีเขียนบอกไว้เลย ถ้าเจอแล้วก็หยิบถุงกาแฟออกมา ปากถุงจะมีหูสองข้าง แกก็เอามาวางเกี่ยวไว้บนปากแก้ว จากนั้นรินน้ำร้อนใส่ไปในถุงกาแฟสด กะปริมาณให้พอดีล่ะ รอสักพักให้น้ำกาแฟค่อยๆ หยดลงแก้วจนกระทั่งหมด"
"โห แล้วฉันจะกะถูกมั้ยเนี่ย พี่ชายแกแกล้งฉันแน่ๆ เพราะเขารู้ว่ามันยากสำหรับคนไม่ใช่คอกาแฟ"
"อ้อ ลืมบอกไป พี่ภามกินกาแฟดำใส่น้ำตาลแค่ครึ่งช้อน แก
อย่าทะเล่อทะล่าใส่ครีมกับน้ำตาลเสียจนเป็นกาแฟเชื่อมล่ะ แน่นอน
ว่าเขาจะต้องสาดทิ้งแทบไม่ทัน เสียดายกาแฟที่อุตส่าห์ดริปออกมา"
"ฉันจะลองดูนะ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็แล้วแต่เวรแต่กรรมของเขาละกันนะ"
"สู้ๆ ถ่ายรูปตอนดริปมาให้ดูด้วย เผื่อแกอุตริทำแบบขวางโลกที่คนปกติเขาไม่ทำกัน ฉันจะได้มั่นใจว่าไม่ได้เอากากกาแฟปนไปในแก้วให้เขากินน่ะ"
คนปลายทางส่งสติ๊กเกอร์หัวเราะขบขันตบท้าย สุดที่รักอดที่จะหัวเราะตามไม่ได้ ไม่วายชะเง้อมองออกไปนอกฉากกั้น กลัวเขาจะได้ยินแล้วคิดว่าหล่อนคงสติแตกไปแล้วที่หัวเราะอยู่คนเดียว
หล่อนทำตามที่เพื่อนบอก รวมทั้งอ่านคำแนะนำที่ข้างกล่อง ยืนรอจนน้ำกาแฟในซองหยุดไหล นับตั้งแต่คุยไลน์จนกระทั่งชงเสร็จนั้นก็กินเวลาไปหลายนาที นานพอดูสำหรับคนรอ น้ำตาลถูกใส่ลงไปครึ่งช้อนตามที่มินตรากำชับ ใช้ช้อนคนจนมั่นใจว่าน้ำตาลละลายหมดแล้วจึงหยิบขึ้นมาเพื่อนำออกไปเสิร์ฟให้เขาถึงโต๊ะ กลิ่นกาแฟหอมเตะจมูกกรุ่นไอควันร้อนๆ ชวนให้หลงใหล...และในจังหวะที่หมุนกายกลับไปนั้นเอง
"โอ๊ะ! พี่ภาม"
