บทที่ 15 ลงมือทำ

"เหิงเหิงข้ามาแล้ว" เสียงไพเราะราวกับดนตรีที่ไม่เข้ากับท่าทางของสตรีที่กำลังวิ่งมาเลยแม้แต่น้อย

"ชิงเอ๋อร์ เจ้าอย่าวิ่ง"

กู่ฮูหยินเห็นท่าทางของบุตรสาวตนได้แต่จนใจ ใครได้ไปเป็นสะใภ้คงมีแต่เรื่องปวดหัวให้ไม่เว้นวันเป็นแน่

กู่ม่านชิงรึจะฟังที่มารดาของตนบอก สหายมาหาถึงจวนทั้งทีจะช้าอยู่ได้อย่างไร พอถึงแ...