บทที่ 22 เรือนราตรี

ตอนที่ 22 เรือนราตรี

มืออุ่นเอื้อมมาคว้าข้อมือของกระผมให้เดินตามออกไปจากห้องนั้น เสียงกรีดร้องของคุณกลิ่นดังจนแสบแก้วหูโหยหวนตามมาจากด้านหลังพร้อมกับเสียงโครมครามปึงปังขว้างปาข้าวของดังจนลั่นเรือน ท่อนขายาวสาวฉับๆ เดินดุ่มเรื่อยมาหยุดอยู่ริมศาลาท่าน้ำโดยคุณหลวงไม่ยอมปริปากพูดจาสิ่งใด กระผมได้แต่ยืน...