บทที่ 31 ยอมรับ

ตอนที่ 31 ยอมรับ

“พอเถอะคุณหญิง!” เจ้าคุณประดิษและเจ้าคุณพิพิธนั้นเดินตามหลังมาพร้อมกับคว้าตัวเมียของตัวเอาไว้

“ท่านเจ้าคุณห้ามกระผมทำไมขอรับหรือว่าเกิดนึกห่วงใยมันขึ้นมา คนที่เจ้าคุณต้องห่วงคือพ่อกลิ่นโน้น ไม่ใช่ลูกกะหรี่อย่างมัน” คุณหญิงชื่นนั้นสะบัดมือสะบัดตีนวุ่นวายไปหมด

“ถ้าคุณหญิงกับพ่อกลิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ