บทที่ 45 สนองเวร

ตอนที่ 45 สนองเวร

บ้านไม้ยกใต้ถุนสูงปลูกอยู่เลยจากวัดซึ่งพวกกระผมนำศพท่านเจ้าคุณไปเผาอยู่มากพอสมควร บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัดวังเวงน่ากลัว แม้คุณแม่ราตรีเองยังดูละล้าละลังว่าจะเดินต่อหรือพอแค่นี้เพราะไอเย็นยะเยือกจากร่มไม้หนาทึบกับลมแม่น้ำพัดขึ้นมาจนขนแขนลุกชันไปหมด

“มึงแน่ใจหรือไอ้จันว่าอีชื่นมันอย...