บทที่ 75 กลิ่นแป้งร่ำ

ตอนที่ 75 กลิ่นแป้งร่ำ

“คุณหลวง...” น้ำเสียงนุ่มนวลแว่วหวานอุทานออกมาเบาๆ พร้อมกับดวงตากลมฉายแววกังวลอยู่เล็กน้อย แม้คำสาบานนี้ดูร้ายแรงนักแต่เพราะหัวใจรักที่กระผมมีต่อกาหลง เรื่องความเป็นความตายที่อ้างเอ่ยหาใช่สิ่งที่กระผมกังวลไม่

“พี่รักเจ้ากาหลง เจ้าไม่ต้องเกรงกลัวสิ่งใดเพราะต่อให้เทวดาฟ้าดินที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ