บทที่ 20 ตอนที่11/1 ยั่วให้อาละวาด (1)

เคยถือตัวยืนอยู่บนอีโก้แบ่งลำดับชั้น ไม่รู้จักเด็กผู้ใหญ่ ชาตินี้ไม่เหมือนเดิม จะหยิ่งยโสให้คนเขาเหม็นขี้หน้ามากไม่ได้

พิมพ์ตะวันไม่ถามซอกแซกก็คว้ากระเป๋าจะออกไปข้างนอก “พิมพ์มีนัดแล้ว ยังไงก็ขอบคุณนะคะ”

กรวิทย์ยืนอยู่ที่เดิมพลางเกาศีรษะ แปลกมาก พิมพ์ตะวันเป็นคนเฟรนลี่ตั้งแต่เมื่อไร ทำไมช่วงหลายวันม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ