บทที่ 43 ตอนที่22/1 หัดเกรงใจบ้างเถอะ (1)

หรือเขายังมีธุระนอกตารางงานอีก ถ้าคิดจะทำมิดีมิร้ายขอแค่ไม่อยู่ด้วยกันสองต่อสองก็คงปลอดภัย พิมพ์ตะวันจึงตามไป ไม่กี่นาทีต่อมาทั้งสองก็หยุดอยู่ที่ห้องอาหารของโรงแรม ด้านในมีลูกค้าพลุกพล่านทีเดียว

“นั่งสิ ยืนอยู่ทำไม หรือต้องเลื่อนเก้าอี้ให้ด้วย”

“คุณมีนัดเหรอ”

“เปล่า” ฐารวีรับเมนูจากพนักงานมาเปิดดู ช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ