บทที่ 18 วางยา

“เชิญครับคุณพั้นซ์” ภานุเดินมากันพงศกรไม่ให้เข้าใกล้เจ้านายสาวแล้วเดินตามออกไปจากห้องอาหารอย่างรวดเร็ว

“ทำไมไม่ตามไปวะ”

“โธ่เว้ย..” พงศกรทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟานุ่มด้วยความหงุดหงิด

“เดี๋ยวไอ้หมอนั่นสวมรอยมึงกันพอดีหรอก”

“ดื่มแค่นั้นยาไม่ทันออกฤทธิ์หรอก เดี๋ยวค่อยตามไป” พงศกรตอบเพื่อนเบาๆแล้วยกแก้ววิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ