บทที่ 47 ไม่กล้าสู้หน้า

“ฮืมม ใครโทรมาแต่เช้าจัง อ๊ะ อู้ยย ซี๊ดด..” เสียงหวานพึมพำเบาๆก่อนจะลืมตาโตเมื่อเจ็บร้าวไปทั้งตัวโดยเฉพาะกึ่งกลางกายที่ถูรุกล้ำมาทั้งคืน

“พั้นซ์..เจ็บมากมั้ย” เสียงแหบห้าวถามเมียสาวแล้วคลายอ้อมแขนออกมองสบตากัน

“เอ่อ..” วธูเผลอมองสบตากับเขาแล้วทำเอาพูดไม่ออกเมื่อเห็นสายตาของเขามองเธอมันไม่เหมือนเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ