บทที่ 16 16

ทัดดาวยิ้มกว้างแล้วสั่งอาหารเกรดพรีเมี่ยมที่ราคาสูงทั้งนั้น และทำเป็นไม่เห็นสายตาคมดุที่มองมาที่เธออย่างตำหนิกึ่งขบขัน

“เด็กน้อยจริง ๆ คิดเหรอว่าค่าอาหารแค่นี้จะทำอะไรผมได้ เดี๋ยวเถอะถึงเวลาจะถอนทุนคืนให้คุ้มเลย” วายุคิดในใจ

จบอาหารมื้อนี้ค่าอาหารก็ทำให้วายุต้องหันไปมองหน้าคนสั่งทันที เพราะอาหารทุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ