บทที่ 39 39

“จะ จริงค่ะ” พอเงยหน้ามองก็ต้องรีบหลบตาคมที่ปกติจะดุ แต่ตอนนี้มันดูหวาน ๆ อ้อน ๆ ชอบกล

วายุยิ้มนิด ๆ แล้วอุ้มหญิงสาวที่นั่งอยู่ในลอยขึ้นแล้วเอาตัวเองเป็นเก้าอี้แทน และอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้กับท่าทางของทัดดาวที่น่ารักและทำหน้าตื่นกลัวกับสิ่งที่เขาทำ ทำให้รู้ว่าไอ้ท่าทางนิ่ง ๆ วางตัวเป็นผู้ใหญ่ในต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ