บทที่ 42 42

“น่าจับขังไว้ในห้องไม่ให้ใครเห็นจริง ๆ” วายุพูดบ่นคนเดียวระหว่างที่กำลังรอคนเสน่ห์แรงเข้ามาหาในห้อง

และตอนนั้นเองเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างบางของทัดดาวที่อยู่ในชุดทำงานเสื้อเชิ๊ตสีน้ำตาลอ่อนคู่กับกระโปรงสีน้ำตาลเข้ม ดูแล้วมันก็ธรรมดา ๆ แต่เขาและณดลรู้ดีว่าภายใต้เสื้อผ้าธรรมดาซ่อนความสวยงาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ