บทที่ 45 45

“ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยค่ะ” ทัดดาวที่กำลังกลัวและลุ้นกับหนังพูดขึ้นมาเบา ๆ

“ผมเห็นคุณกลัวก็เลยจะกอดเอาไว้จะไม่สะดุ้งแบบนี้” วายุพูดกลับไปเบา ๆ เช่นกัน

“นุ่มไม่ได้กลัวสักหน่อย” เรื่องอะไรจะยอมรับเสียฟอร์มแย่เลย แต่ตอนที่เธอกำลังจะขยับผละออกห่างเสียงดนตรีสยองขวัญก็ดังขึ้นทำให้เธอโผเข้าไปกอดวายุไว้เต็มอ้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ