บทที่ 82 82

“อารมณ์คนท้องมักจะอ่อนไหวและแปรปรวนครับ” นพคุณพูดออกมา

“งานนี้สงสัยต้องเหนื่อยอีกเยอะแน่ ๆ” วายุเปรยเบา ๆ ใบหน้าคมเข้มมีรอยยิ้มประดับอยู่พร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิม มือหนาอีกข้างยกขึ้นมาลูบหน้าท้องแบนราบอย่างสุขใจเมื่อรู้ว่าข้างในนี้มีพยานรักของเขาและทัดดาวนอนอยู่

“ช่วยให้แม่เขาใจอ่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ