บทที่ 103 หวังดี

    “ไม่ต้องสงสัยหรอกครับ คนพวกนี้รู้ดีว่าผมเป็นลูกน้องของนาย และมักจะจำผมได้บ่อยๆ รวมถึงรู้เรื่องของนายมากจึงมักกลัวเป็นธรรมดาครับ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้”

ฉันพยักหน้าส่งยิ้มให้กับลูกน้องของเทลเพื่อเป็นการบ่งบอกว่าฉันเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดทุกๆ อย่างและมีก็เป็นอย่างที่เทลได้พูดไว้ที่นี่เปิดไว้ให้คนร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ