บทที่ 18 คนโง่
“ฉันหรอ จะบอกให้เอาบุญว่าฉันชื่ออะไร ชื่อเทล เทลที่หมายถึงการเป็นเจ้าของ TEL MISCREANT CASINO ซึ่งก็คือที่นี่ ที่ๆ เธอคิดจะมาลองเสือกไงล่ะ เป็นนกต่อเอาความลับไปบอกป้าของเธอเอง แต่ทว่าที่นี่ไม่ใช่ที่หมูๆ ที่เธอจะเข้ามาสืบอะไรได้ง่ายๆ คนทำธุรกิจแบบนี้ก็ต้องฉลาดเป็นธรรมดาอยู่แล้วไม่ได้โง่งมเหมือนป้าเธอ”
“...”
“คนอะไร โง่ชิบหาย”
เทลงั้นเหรอ
เป็นเจ้าของงั้นเหรอ
สิ่งที่ได้ยินมันทำให้ตาของฉันขยายม่านตาให้ใหญ่ขึ้นโดยอัตโนมัติ แล้วมองไปยังที่ผู้ชายที่ชื่อว่าเทลอีกครั้งหนึ่ง เป็นเขาจริงๆ ด้วย เมื่อชาติที่แล้วฉันคงจะทำบุญมาน้อยเกินไปใช่ไหมชาตินี้ถึงต้องมาเจอะเจออะไรแบบนี้ต้องมาตายทั้งๆ ที่ตัวเองอายุเพียงแค่ยี่สิบสอง เรียนก็ยังไม่จบด้วยซ้ำ กรรมของแกจริงๆ ยัยพาย
“ถึงกับพูดไม่ออกเลยหรอวะห๊ะ?”
ผมตะโกนเสียงถามผู้หญิงที่ชื่อว่าพาย ที่ตอนนี้ไม่พูดอะไรคอยแต่หลบสายตาของผมที่จ้องมองเธออยู่บนเตียงใหญ่กลางห้อง เธอคงจะอึ้งกับคำตอบของผมล่ะมั้งที่จับคนอย่างเธอได้อย่างง่ายดายตั้งแต่เหยียบเท้าเข้ามาถึง
“…”
อย่าว่าแต่พูดเลยตอนนี้ตัวของฉันมันแทบจะไม่กระดิกซะด้วยซ้ำ ทำไม ฉันถึงต้องซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้นะ ต้องมาถูกจับได้ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เริ่มงานซะด้วยซ้ำ ยิ่งคนที่จับได้ก็คือเจ้าของคาสิโนคู่แข่งของป้ามุกดาอีกด้วยแล้วฉันจะทำยังไงต่อไปดี
ตายแน่ๆ
“ฉันยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย นายเห็นหรือยังล่ะว่าฉันทำอะไรหลักฐานก็ไม่มีสักอย่างอย่ามากล่าวหากันลอยๆ แบบนี้สิมันไม่ยุติธรรมสำหรับฉัน คนที่ดูมีการศึกษาอย่างนายควรจะรู้ด้วยซ้ำไม่ต้องให้คนอย่างฉันมาสอนหรอก”
“ฉลาดดีว่ะ คิดเอาตัวรอดด้วยวิธีตื้นๆ แบบนี้หรอวะ ใช่คนอย่างฉันมีการศึกษาพอวะ ไม่ต้องให้คนอย่างเธอมาเสนอหน้าสั่งสอนบอกไว้เลยเอาตัวให้รอดก่อนเถอะวะ เอ้า! หลักฐาน”
ปึก!
ซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มถูกขว้างมายังบนเตียงที่ฉันนั่งอยู่มือของฉันก็ค่อยๆ คว้าเอาเอกสารซองนั้นออกมา สิ่งที่อยู่ในมือมันยิ่งทำให้เบิกตากว้างมันเป็นรูปถ่ายของฉันในตอนที่อยู่บ้านของป้ามุกดาเพื่อไปช่วยแม่และตกลงทำเรื่องเข้ามาที่นี่เพื่อสืบความลับให้ป้ามุกดา
ทุกอย่างมีการระบุเวลาทุกครั้ง สถานที่ก็มีบอก มันชัดเจนทั้งหมดจนแทบหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองไม่ได้เลย
“ยังมีอีกว่ะ มันจะได้ชัดๆ ไงหลักฐาน”
ผมตะเบงเสียงบอกเธอยังครั้งเพื่อว่าแค่รูปถ่ายมันยังไม่ชัดพอ เพราะดูท่าแล้วสามารถแก้ตัวไหลลื่นไปได้อีก
พอได้ยินแบบนั้นแล้ว ฉันจึงนำมือเข้าไปในซองอีกและก็คว้าสิ่งหนึ่งออกมาคราวนี้เป็นคลิปวิดีโอ ที่มีภาพเคลื่อนไหวพร้อมกับเสียงอย่างชัดเจน
“นี่มัน...อะไรกันทะ ทำไมถึงมีหลักฐานแบบนี้ออกมา?”
“อย่าบอกอีกนะว่าผู้หญิงคนนั้นมันไม่ใช่เธอทั้งๆ ที่มีภาพและเสียงชัดเจนขนาดนี้นี่คงเป็นหลักฐานพอใช่ไหมวะ?”
“ฉะ ฉัน...”
ฉันพูดตะกุกตะกักในเมื่อหลักฐานมันชัดเจนขนาดนั้นจะทำยังไงอีก แน่นอนว่าแก้ตัวไปมันก็เท่านั้น ทำได้แต่ไม่มีใครเชื่อแล้วจะดั้นด้นทำไปทำไมอีก
