บทที่ 41 ถอด

“ไม่ไหวแล้ว”

ฉันพูดขึ้นกับตัวเองเบาๆ ด้วยท่าทางที่อ่อนล้าไปหมดทั้งร่างกายและจิตใจของตัวเอง ฉันคงจะเอาชีวิตมาทั้งไว้ที่นี้จริงๆ เข้าเสียแล้ว น้ำก็ขึ้นระดับเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าว่าจะคงเดิมเลยตอนนี้ก็ขึ้นมาอยู่ในระดับอกแล้ว มันทำให้การหายใจของฉันเริ่มที่จะติดขัดเนื่องจากความกลัวผสมกับร่างกายที่รับไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ