บทที่ 53 ไม่น่าเชื่อ

   ฉันค่อยๆ พูดขึ้นอีกครั้งหนึ่งเพื่อโน้นน้าวจิตใจของเขา เผื่อมันเป็นผลดีกับตัวเองบ้าง ที่จะได้ไม่ต้องทนอยู่ในสายตาของอีกฝ่ายตลอดเวลา ไม่ว่าจะเคลื่อนตัวไปทางไหนก็ตาม

“พูดมากวะ ฉันจะไปอาบน้ำหวังว่าออกจากห้องมาเธอคงทานอาหารเสร็จแล้วนะพาย ถ้าไม่อย่างนั้นคงรู้ว่าจะโดนอะไรแล้วก็อย่าคิดเททิ้งเป็นเด็ดข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ