บทที่ 83 ชก

    รู้สึกว่ามีฝ่ามือและแขนใหญ่เข้ามารับตัวของฉันไว้ได้ทันก่อนที่ฉันจะพาตัวเองตกลงไปกระทบกับพื้นหินอ่อน

“เอ่อ ขอบใจนะเมย์ที่ช่วยรับพี่”

ฉันพูดขึ้นก่อนที่จะมองไปที่แขนที่ในขณะนี้ยังกอดเอวของฉันไว้อยู่โดยที่ไม่ปล่อย แต่ดูๆ ไปแล้วมันไม่ใช่แขนของลีเมย์นิ มันเป็นแขนของผู้ชายต่างหาก

“พี่พายคะ เมย์อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ