บทที่ 86 แน่ใจ

    ผมมองไปที่ใบหน้าของพายที่ตอนนี้อยู่ในวงแขนของผมเอง ใบหน้าที่มีแต่รอยเปื้อนน้ำตาและก็สีแดงจางๆ จากเลือดที่มือของเธอ ไร้พิษสงแล้วสิตอนนี้

พายว่าให้ผมว่าเป็นคนที่ไม่มีความรู้สึกอะไรเลยเธอมองไม่ลึกเองต่างหากว่าจริงๆ แล้วผมเป็นคนยังไง ผมห่วงเธอไม่พอหรือว่าแสดงออกยังไม่ชัดอีกหรือ? ทันทีที่เห็นว่าเ...