บทที่ 11 อยากช่วยแต่ไม่เหมาะสม

น้ำฟ้า ถึงกับหุบยิ้ม เมื่อได้ยินคำเตือนจากคนที่เป็นอาจารย์ของเธอ

“จริงด้วยค่ะ ฟ้ายังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าจะทำยังไงดี คุณหมอที่ตรวจก็เตือนมาเหมือนกันค่ะ”

เมื่อหญิงสาวเริ่มตัดสินใจได้ว่าเธอต้องการคลอดเด็กในท้องเธอออกมา น้ำฟ้าเริ่มพยายามดึงสติตัวเองกลับมาได้ 

เธอไม่ได้เสียใจ ร้องไห้สะอื้นและอยากจะฟูมฟายอีกแล้ว เธอเพียงอยากจะดูแลเด็กในท้องที่เป็นลูกของเธอให้ดีที่สุด

“พี่ปูล ช่วยยัยฟ้าหน่อยสิคะ ได้มั้ย”

ลีวายเห็นเพื่อนสนิทต้องเผชิญความยากลำบากอีกครั้ง เธออดไม่ได้ที่จะขอร้องให้สามีของตัวเองออกหน้าช่วยเหลือ เพียงแต่ลืมนึกถึงเรื่องความเหมาะสมไปเสียสนิท

“ไม่ได้!..เอ่อ..ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะช่วยนะ แต่มันไม่เหมาะสม หาทางอื่นเถอะ”

ผู้อำนวยการหนุ่มตกใจไม่น้อยกับคำขอร้องที่ออกมาจากปากของภรรยาตัวน้อยของเขา จนเผลอใช้เสียงดังตอบกลับไป ก่อนจะรู้สึกตัว เบาเสียงลงจนราบเรียบอยู่ในระดับปกติ

“ใช่ ยัยวาย ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก จะให้อาจารย์มาช่วยเรื่องนี้ได้ยังไงกัน เดี๋ยวชั้นลองหาทางเอง ไม่ต้องห่วง”

น้ำฟ้า ย้ำเหตุผลกับเพื่อนรักอีกครั้ง มือบางแตะเบาๆ ที่หลังมือเพื่อนสนิท เพื่อปลอบขวัญที่เธอเกือบถูกสามีดุเอา เพราะอยากช่วยเพื่อนสุดหัวใจ

“ไม่เป็นไร ตอนนี้หมอบอกอายุครรภ์สิบสองสัปดาห์ อีกสองสัปดาห์ถึงจะนัดมาตรวจคัดกรอง ระหว่างนี้ชั้นจะลองหาทางดู”

แม้ว่าเธอจะพูดออกมาเหมือนกับเป็นเรื่องสามารถแก้ได้ด้วยตัวเอง แต่ใบหน้าที่ยังคงมีความกังวลของหญิงสาว ไม่อาจรอดพ้นสายตาของหมอหนุ่ม ที่นั่งอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามไปได้

เพียงแต่ เขาไม่สามารถเสนอตัวเองออกไปได้ในขณะนี้ เพราะเขาเป็นเพียงคนนอก ที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ เลย

เกิดเธอจะตัดสินใจอยากลองกลับไปบอกพ่อตัวจริงของเด็กในท้องเธอก่อน จะกลายเป็นเขาเสนอหน้าไม่เข้าเรื่องเสียอย่างนั้น

“โอเคก็ได้ แต่ถ้ามีปัญหาอะไรอีก แกต้องรีบบอกชั้นนะฟ้า ห้ามเก็บไว้คนเดียวเด็ดขาด”

ลีวาย ยังคงไม่วางใจ แม้ว่าจะรู้ดีว่าเพื่อนเธอเป็นคนเก่ง แต่ก็รู้ดีอีกเช่นกัน ว่าเพื่อนเธอเป็นคนใจอ่อน ขี้เกรงใจ และอ่อนไหวมาก

เธอกลัวว่า ถึงเวลาเข้าตาจน เพื่อนเธอเครียดจนส่งผลเสียกับสุขภาพของทั้งตัวเอง และเด็กในท้อง

น้ำฟ้า ยิ้มอ่อน พยักหน้ารับคำเพื่อนสาว เธอสูดหายใจเข้าลึกจนลำตัวตั้งขึ้นตรง ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมายาว เหมือนกับถอนหายใจออกมา เมื่อรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้น

“ฟ้า ขอบคุณอาจารย์กับคุณหมอมากนะคะ ที่ช่วยให้คำแนะนำ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ไม่อยากนั้นก็ไม่รู้เลยว่าจะหาทางออกยังไงดี”

หญิงสาวไม่ลืมเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มสองคนที่ช่วยเธอได้มากในยามเธอที่รู้สึกหมดหนทาง

“ขอบใจแกด้วยนะวาย ที่ช่วยชั้น”

เธอเข้าสวบกอดหญิงท้องโตอีกคน ที่นั่งอยู่เคียงข้างเธอ และคอยหาทางช่วยเหลือเธออย่างสุดความสามารถมาตลอด จนเธอเริ่มตัดสินใจได้ และมีแนวทางที่จะเดินต่อไป

“เราเป็นเพื่อนรักกันนะ อย่าลืมสิยะ แกต้องดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะน้ำฟ้า อย่ากังวลให้มากนัก ทุกเรื่องมันต้องมีทางออก เชื่อชั้นนะ”

ลีวาย กอดตอบเพื่อนสาว ตบหลังเธอเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ ก่อนจะถอนกอดออกมา 

จับมือสองข้างของเพื่อนประสานกับมือเธอเอาไว้ บีบแน่นๆ ส่งพลังอันยิ่งใหญ่ของคนเป็นแม่กลับไปให้ว่าที่แม่อีกคน

หลังจากปัญหาของน้ำฟ้าเริ่มได้รับการคลีคลาย หมอหนุ่มเจ้าของห้อง จึงเอ่ยถามรุ่นน้องของเขาที่มาโดยไม่ได้รับเชิญ

“แล้วแกล่ะ ไอ้คีน มาทำอะไร”

ปูลวัชร มองหน้าหมอหนุ่มรุ่นน้อง ยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ถามออกไปด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม 

“ใช่ เกือบลืมไปเลยพี่ ก็เห็นว่าพรุ่งนี้วันหยุด เลยจะมาชวนพี่ไป กินข้าว ใช่ กินข้าวกันหน่อย เผื่อจะปรึกษาเคสใหม่ช่วงนี้ด้วย”

ชายหนุ่มไม่อาจพูดความจริงได้ทั้งหมด เพราะยังมีหญิงสาวอีกสองคนอยู่ภายในห้องด้วย เขาจึงพยายามเลี่ยงคำที่อาจจะทำให้รุ่นพี่ของเขามีปัญหาครอบครัวกับภรรยาได้

“จะชวนไปสังสรรค์กันใช่มั้ยคะ พี่คีน แหม พูดออกมาตรงๆ เถอะค่ะ วายไม่ว่าอะไรซะหน่อย”

ภรรยาของหมอหนุ่ม กลั้นขำกับคำพูดชวนของหมอรุ่นน้องของสามีเธอ เพราะฟังออกว่าเขาพยายามหลีกเลี่ยงความจริงอยู่

“แหะๆ น้องวาย รู้ทันจนได้ ก็ประมาณนั้นแหละครับ แต่ถ้าน้องวาย ไม่อนุญาติก็ไม่เป็นไรครับ แค่ออกจะเสียดายหน่อยๆ”

ภาคิน ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยตัวเองเพื่อแก้เขิน ที่ถูกภรรยาของรุ่นพี่จับได้ แต่ยังคงยืนยันที่จะชวนรุ่นพี่อย่างมีความหวัง

“ไปเถอะค่ะพี่ปูล ไปสังสรรค์บ้างก็ได้ ไม่ต้องห่วงวาย วันนี้วายอยากไปอยู่เป็นเพื่อนฟ้าด้วย ได้มั้ยคะ”

หญิงสาวถือโอกาสที่สามีจะไปสังสรรค์ยามค่ำคืนกับรุ่นน้องคนสนิท ขออนุญาตสามี เพื่ออยู่กับเพื่อนสนิทของเธอ

ซึ่งปูลวัชรก็ตอบตกลงอย่างง่ายดาย พร้อมกำชับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแกมเป็นห่วง

“ถ้าไม่สบายตัว ให้รีบโทรมาบอกทันทีนะ พี่จะรีบไปรับ”

หญิงสาวได้รับอนุญาตจากสามีก็ดีใจลิงโลด จนเกือบจะลุกขึ้นมากระโดด ติดตรงที่ท้องโตนั้นเริ่มมีน้ำหนักจนถ่วงเธอเอาไว้ได้

“โห เป็นห่วงภรรยาขนาดนี้ เอาแบบนี้มั้ยครับ เดี๋ยวผมเปลี่ยนสถานที่ เอาแบบที่คนท้องพอจะนั่งด้วยได้ ไม่อันตราย น้องวายกับคุณน้ำฟ้า จะได้ไปด้วยกันได้เลย ดีมั้ย”

ภาคิน เห็นรุ่นพี่คนสนิททำท่าห่วงภรรยาที่ตั้งครรภ์จนออกนอกหน้า เขาจึงรีบเสนอไอเดียเปลี่ยนสถานที่