บทที่ 126 มื้อแรกของชีวิตใหม่ (จบ)

อากาศรอบกายเย็นเยียบจนร่างบางรู้สึกหนาวเหน็บจนถึงกระดูก เปลือกตาหนักอึ้งจนเธอต้องพยายามฝืน

แสงสว่างจ้าจากหลอดไฟบนเพดานค่อยๆ ลอดเข้ามากระทบดวงตา ที่อยู่ภายใต้เปลือกตาที่ปรือขึ้นได้เพียงเล็กน้อย

“ฟ้า…ตื่นแล้วเหรอครับ ค่อยๆ นะ ไม่ต้องฝืน เป็นยังไงบ้างปวดหัวหรือไม่สบายตรงไหนไหม”

เสียงทุ้มอันอบอุ่นที่...