บทที่ 13 แขกไม่ได้รับเชิญ 1

บรรยากาศภายในร้านเริ่มคึกคักขึ้น เมื่อเวลาล่วงเลยเข้าช่วงหัวค่ำของวัน ผู้คนเริ่มหลั่งไหลเข้ามาหาความสุขและความผ่อนคลาย กับมื้อค่ำที่แสนวิเศษ

อาหารที่สั่ง เริ่มถูกทะยอยนำมาเสิร์ฟที่โต๊ะ ซึ่งส่วนใหญ่มากกว่าครึ่ง เป็นเมนูที่สองสาวที่กำลังตั้งครรภ์ช่วยกันเลือกสรร

แม้จะไม่ใช้อาหารบำรุงครรภ์แต่อย่างใด แต่ถือได้ว่าเป็นเมนูที่ช่วยชะโลมจิตใจของหญิงตั้งครรภ์ทั้งสองคนได้เป็นอย่างดี

“ว้าว น้ำฟ้า แกดูดิ น่ากินทุกอย่างเลย จัดจานมาก็สวยด้วย”

ลีวาย ตื่นตาตื่นใจกับการจัดจานของร้าน ที่ใช้มาตรฐานเดียวกันกับโรงแรมห้าดาว เธอสะกิดให้เพื่อนที่นั่งข้างๆ หันมามองจานอาหารบนโต๊ะด้วยความตื่นเต้น

จากที่ก่อนหน้านี้ น้ำฟ้า เอาแต่นั่งเหม่อมองทอดสายตาออกไปที่บ่อปลาคาร์ฟ จ้องมองดูพวกมันว่ายวนเวียนไปมาอยู่ในบ่อที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก

ช่างเหมือนกับชีวิตของเธอ ที่เหมือนกำลังวนเวียนอยู่กับที่ ไม่ได้หลุดพ้นไปไหนสักที

ทั้งที่ทุกอย่างกำลังจะดี เธอเรียนจบ และกำลังเริ่มมีงานที่ดีทำ หนทางสู่ชีวิตที่มั่นคงโดยไม่ต้องพึ่งพาใคร และไม่ต้องเหนื่อยเหมือนแต่ก่อน

แต่เหมือนทุกอย่างกำลังจะแตกสลาย กับเรื่องดีเรื่องหนึ่งที่เข้ามาในชีวิตอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่กลับต้องแลกกับสิ่งที่เธอพยายามสร้างมาตลอด

“อืม จัดซะสวย จนไม่กล้ากินเลยอะแก”

น้ำฟ้า หันมองจานอาหารที่จัดมาอย่างปราณีต ผักเคียงในจานยังถูกแกะสลักเป็นดอกไม้ และรูปสัตว์ต่างๆ 

แม้กระทั่งจานข้าวสวยตรงหน้าเธอ ก็ถูดใส่พิมพ์และตกแต่งมาเป็นหมีตัวเล็ก มีตา มีปาก น่ารักจนไม่อยากจะแตะ

“จริงด้วยสิ แต่ทำไงได้ ชั้นหิวแล้ว ลูกในท้องก็คงหิวด้วย พวกเราตัดใจกินมันกันเถอะ”

ลีวาย ตั้งใจจะพูดออกมาให้เพื่อนเธอขำ และมันก็พอจะได้ผล เมื่อน้ำฟ้ามองสีหน้ามีความสุขของเพื่อนรัก ทำให้เธอรู้สึกยินดีกับเพื่อนด้วยมากๆ

หญิงสาวตั้งครรภ์ทั้งสองคน ต่างดื่มด่ำกับรสชาติของอาหาร ต่างพากันชิมจานนั้นทีจานนี้ที และชื่นชมกันอย่างไม่หยุดปาก

ส่วนชายหนุ่มอีกสามคนที่นั่งร่วมโต๊ะ ก็ปล่อยให้หญิงสาวได้อยู่ในโลกส่วนตัวของพวกเธออย่างเข้าใจ

ทั้งสามชวนกันชนแก้วไวน์ ที่ภาคินพยายามนำเสนออย่างมีความสุข กับรสชาติ และบรรยากาศที่ผ่อนคลาย

“แหม อยู่ที่นี่กันเองเหรอคะ พิมตามหาซะเกือบทั่วร้าน”

เสียงหญิงสาวอีกคน ดังมาจากทางด้านหลังที่นั่งของวรเมธ และภาคิน ดึงความสนใจจากคนทั้งโต๊ะ ให้เงยหน้าหันไปมองในทิศทางเดียวกัน

“เออ กูขอโทษว่ะ ไอ้คีน ตอนมึงโทรมาชวนกู กูไม่ทันได้บอกว่าพิมอยู่ใกล้ๆ แต่กูไม่ได้บอกพิมนะว่าจะมาที่นี่”

วรเมธ เห็นหญิงสาวที่มาใหม่ เขารีบหันกลับมาป้องปากกระซิบบอกเพื่อนที่นั่งข้างๆ ทันที เพราะกลัวเขาจะเข้าใจผิด

“มึงนี่นะ แล้วก็ไม่บอกกันเลย ไม่งั้นกูจะได้ให้เปิดห้องส่วนตัว”

ภาคิน ขมวดคิ้วกระซิบตอบกลับเพื่อนสนิทไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเท่าไหร่นัก แต่เขาไม่ถึงกับต้องโกรธเพื่อนซี้ เพียงเพราะความผิดพลาดเล็กๆ แบบนี้

“หนุ่มๆ ซุบซิบอะไรกันค่ะ ทำไมอะ ไม่ต้อนรับพิมเหรอ งั้นพิมไปนั่งคนเดียวก็ได้นะคะ”

หญิงสาวเห็นท่าทางของชายหนุ่มทั้งสองกระซิบกระซาบกัน เธอรู้ดีว่าเจ้าของงาน คงไม่เต็มใจให้เธอมาที่นี่

เพียงแต่ เธอไม่สนใจ เพราะเธอต้องทำทุกวิถีทางให้ภาคิน กลับมาคลั่งไคล้เธอเหมือนเมื่อก่อนให้ได้

วรเมธ หันไปโปกไม้โปกมือ เหมือนกำลังปฏิเสธข้อกล่าวหา แต่ภาคิน ยังคงนั่งเงียบอยู่ในที่ของตนเอง

“ไม่หรอกค่ะ พี่พิม ไหนๆ ก็มาเจอกันแล้ว มานั่งด้วยกันสิคะ”

ลีวาย ที่พอจะรู้มาบ้างว่า แพทย์หญิงพิมพ์ชนก หญิงสาวที่เพิ่งมาใหม่ เคยเป็นคู่หมายของภาคิน แต่ทั้งคู่เลิกรากันไป ก่อนที่หมอคีนจะกลัยประเทศ

โดยจากสายตาที่เธอมองหมอพิมแล้ว ก็รู้ดีว่าหญิงสาวกำลังตามกลับมางอนง้อขอหมอหนุ่มคืนดี เธอจึงตั้งใจลองเปิดโอกาสให้ทั้งคู่ได้มีเวลาด้วยกัน

“แหม ขอบคุณนะคะน้องวาย งั้นพี่ไม่เกรงใจแล้วนะคะ”

หญิงสาวส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มกลับมาให้ภรรยาของรุ่นพี่ ก่อนเดินนวยนาดมานั่งลงตรงที่นั่งข้างวรเมธ ที่นั่งที่เหลืออยู่ที่สุดท้าย

สายตาเป็นประกายของเธอ กระพริบช้าๆ ก้มหน้าเล็กน้อยให้ลีวาย ก่อนจะส่งสายตาเฉี่ยวคมของเธอ เอียงมองไปที่หญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

“เพื่อนน้องวายเหรอคะ”

พิมพ์ชนก เอ่ยถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา แสดงออกชัดเจนว่าต้องการรู้จักหญิงสาวอีกคนที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน

“ใช่ค่ะ นี่น้ำฟ้า เพื่อนสนิทวายเอง”

ลีวาย ตอบกลับหญิงสาวรุ่นพี่ ก่อนจะหันมาบอกเพื่อนตัวเอง

“ฟ้า นี่หมอพิมพ์ชนก เป็นรุ่นน้องพี่ปูล แล้วก็เพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกันกับหมอคีน แล้วก็หมอเมธ ใช่มั้ยคะ”

เธอเริ่มแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักกัน อย่างไม่คิดอะไรมาก โดยไม่ได้ทันสนใจสีหน้าท่าทางของหมอคีน และหมอเมธที่นั่งอยู่ตรงข้าม ที่เริ่มมีสีหน้าอึดอัดเล้กน้อย

“ใช่ค่ะน้องวาย แต่ไม่ทั้งหมด ถ้าจะแนะนำให้ละเอียดกว่านั้นคือ นอกจากพิมจะเป็นเพื่อนสนิทกับภาคินแล้ว เรายังเป็นคู่..”

พิมพ์ชนก ตั้งใจที่จะให้ทุกคนได้รู้ความสัมพันธ์ของเธอกับภาคินก่อนหน้านี้ โดยเฉพาะกับหญิงสาวแปลกหน้าอีกคนที่เพิ่งได้พบเจอ เพื่อกีดกันไม่ให้กล้ามายุ่งกับผู้ชายของเธอ

“พิม จะดื่มอะไร สั่งเลยนะตามสบาย คืนนี้ พี่ปูลเป็นเจ้าภาพ”

ภาคิน โพร่งแทรกเข้ามากลางคันก่อนที่หญิงสาวจะแนะนำตัวเองจบ เพราะเขารู้ว่าเธอจะพูดถึงความสัมพันธ์ของเขาและเธอที่เคยเป็นมากกว่าเพื่อน

บทก่อนหน้า
บทถัดไป