บทที่ 18 เป็นแค่พี่ชาย

ภายในรถคันหรู ตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงลมแอร์เย็นๆ ที่กำลังเคลื่อนไหว

น้ำฟ้า หัวใจเต้นแรงจากคำพูดของภาคิน จนเธอคิดไปว่ามันคงเสียงดังออกมาจนดังกว่าเสียงแอร์ที่กำลังทำงาน

“อะ หะ หึ้ม”

เมื่อเริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไปโดยไม่ทันได้คิด ภาคินทำทีกระแอม เพื่อแก้อาการประหม่า

มือหนายกขึ้นเกาท้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ