บทที่ 24 คืนที่หัวใจทำงานหนัก

หลังฝ่ามือของหมอภาคินค่อย ๆ แตะเริ่มจากกลางหน้าผาก ไล่ลงมาที่ข้างแก้ม ก่อนจะหยุดอยู่ที่ลำคอระหงของน้ำฟ้า

“ตัวไม่ได้ร้อน หรือว่า..กำลังเขินพี่ หื้อ”

ชายหนุ่มใช้น้ำเสียงทุ้มอบอุ่น แต่แฝงความขี้เล่น หยอกล้อเธอด้วยความเอ็นดู มุมปากยกยิ้มมีเลศนัย

น้ำฟ้า รู้สึกเหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าแผ่กระจายบนผิวเนื้อขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ