บทที่ 58 ปลอดภัยแล้วนะ

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและเสียงเต้นของเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องพักฟื้นที่เงียบสงบ

แสงไฟสีนวลในห้องส่องกระทบร่างเล็กบนเตียงที่ยังคงดูซีดเซียวจากภาวะเสียเลือด

น้ำฟ้าค่อย ๆ ขยับเปลือกตาขึ้นอย่างยากลำบาก 

ภาพเพดานสีขาวที่พร่าเบลอในตอนแรกเริ่มแจ่มชัดขึ้นทีละน้อย

ความรู้สึกเจ็บหน่วงที่...