บทที่ 59 หมู่บ้านของเมียเก็บ

ครืด…

บานประตูห้องพักฟื้นถูกเลื่อนปิดลงอย่างเบามือ หมอภาคินก้าวขาออกมาข้างนอกห้องด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนล้า

ใบหน้าหล่อเหลาหมองหม่น ทว่าแววตาคู่คมกลับทอดมองตรงไปยังเก้าอี้หน้าห้องพักฟื้นที่บัดนี้มีร่างของคนสองคนนั่งรออยู่ด้วยความกระวนกระวายใจ

“พี่ปูล…น้องวาย” ภาคินเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา

หมอปูลว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ