บทที่ 67 คลื่นในใจที่หวั่นไหว

ห้องพักฟื้นพิเศษ 402

บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นยังคงอยู่ในความเงียบสงัด และอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความโศกเศร้าที่ยังคงจางหายไปไม่หมด

แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านรอยแบกของผ้าม่านจาง ๆ ทาบลงบนร่างบางของน้ำฟ้าที่นอนตะแคงหันหลังให้ประตู

แผ่นหลังบางของหญิงสาวสั่นเทาแผ่วเบาตามแรงสะอื้น ที่พยายามกักเก็บเอาไว้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ