บทที่ 79 ความจริงคืนนั้น

น้ำฟ้าน้ำตาไหลพรากทันทีที่ได้ยินเสียงอบอุ่นของภาคิน เธอพยายามจะเบือนหน้าหนี และขยับตัวเองให้ออกห่าง

เพราะคำว่า ‘ขยะแปดเปื้อน’ ยังดังวนเวียนหลอกหลอนอยู่ในหัว

“อย่ามายุ่งกับฟ้าเลยค่ะพี่คีน… ฟ้ามันผู้หญิงสกปรก ฟ้าไม่คู่ควรกับคนอย่างพี่คีนเลยสักนิด… ให้พี่เมธหรือหมอคนอื่นมาดูแลฟ้าเถอะค่ะ อย่าเอาชื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ