บทที่ 8 ไม่ใช่คนอื่นคนไกล

คนท้องนั่งเงียบไป เพราะกำลังอึ้งกับคำตอบของเพื่อนสนิท เธอไม่ได้คิดรังเกียจที่เพื่อนเธอพลาด แต่เธอกำลังสงสาร ที่ชีวิตของเพื่อนเธอ ต้องพบเจอกับอุปสรรคชีวิตมากมายขนาดนี้

น้ำฟ้านั่งแกะเล็บมือจนเริ่มมีเลือดออก แต่ความรู้สึกเจ็บที่นิ้วนั้น เทียบไปได้เลยกับความรู้สึกเจ็บในใจของเธอตอนนี้

“ฟ้า ไม่เอาอย่าทำแบบนี้สิ โอ้ย เลือดไหลแล้วเนี่ย ไปล้างแผลใส่ยากัน”

ลีวาย เหลือบเห็นนิ้วเพื่อนกำลังเลือดออก เธอรีบคว้ามือบางที่เย็นเฉียบนั้นเอาไว้ รีบหยิบกระเป๋า ลุกขึ้นเพื่อพาไปทำแผลก่อนที่จะลามไปมากกว่านี้

“วาย เธอจะพาเราไปทำแผลที่ไหนเนี่ย”

น้ำฟ้าเริ่มสงสัยเพื่อนสาว เมื่อเธอถูกคนท้องพาเดินจูงมือ ไปที่โถงลิฟท์โซนอาคารด้านหลังของโรงพยาบาล และกดลิฟท์พาขึ้นไปที่ชั้น 14 ซึ่งเธอคิดว่าไม่น่าจะมีที่สำหรับทำแผล

“ไปหาพี่ปูล ให้ช่วยทำแผลให้ก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากัน”

ลีวาย กันกลับมาตอบอย่างเร่งรีบ เท้าคนท้องยังคงจ้ำอ้าวเหมือนกับตัวเองยังเป็นคนตัวเปล่าเล่าเปลือย

“แกอย่าเพิ่งบอกอาจารย์ได้มั้ย ชั้นยังไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้”

หญิงสาวหัวใจสั่นรัวขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้รู้ว่าเพื่อนสาวคนสนิท กำลังพาไปให้สามีของเธอ ซึ่งก็เป็นอาจารย์ของทั้งคู่ช่วยดูแผลให้

เธอยังไม่กล้าจะให้ใครรู้เรื่องที่เธอท้อง ทั้งๆ ที่ยังไม่มีแฟน หรือแม้แต่คนคุยเลยด้วยซ้ำ ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นมานี้ เธอยังไม่มีทางออกที่ดีให้กับตัวเองเลยสักทาง

“ทำแผลก่อนไง วางใจเถอะ”

ลีวายยังคงตอบย้ำให้ความสำคัญกับเรื่องการทำแผลที่นิ้วมือของหญิงสาว โดยไม่เผยความในใจที่คิดวางแผนเอาไว้ เรื่องที่ต้องให้สามีเธอช่วยคิดหาทางแก้ปัญหานี้

“พี่เนตรดาวคะ พี่ปูลมีแขกอยู่มั้ยคะ”

คนที่คุ้นเคยกับสถานที่เป็นอย่างดี เอ่ยถามกับเลขาหน้าห้องทำงานงาน ก่อนเพื่อเป็นมารยาท

“อาจารย์ไม่มีแขกค่ะ คุณวายเชิญเลยค่ะ”

เลขาสาววัยกลางคนลุกขึ้นยืนก่อนตอบหญิงสาว พร้อมทั้งผายมือไปทางประตูห้องผู้อำนวยการด้วยความนอบน้อม แม้เธอจะมีอายุมากกว่าหญิงสาวหลายปี

ซึ่งตัวเธอเองไต่เต้ามาจากการเป็นพยาบาลตัวเล็กๆ จนกระทั่งได้เลื่อนตำแหน่งมาเรื่อยๆ จนได้มาเป็นเลขาผู้บริหารเพราะเริ่มเบื่อกับการเป็นพยาบาลที่ทำงานไม่เป็นเวลา จึงไปเรียนต่อด้านเลขานุการโดยตรง

เมื่อมีทักษะความรู้ทั้งด้านการดูแลคนป่วย ทั้งยังรู้ด้านการเป็นเลขา เธอจึงสามารถก้าวเข้ามาสู่ตำแหน่ง เลขาประจำตัวผู้อำนวยการแผนกสุขภาพสตรีได้อย่างสมภาคภูมิ

“ที่รักคะ ช่วยอะไรหน่อยสิคะ”

เสียงหวานดังข้ามประตูเข้าไปในห้อง ก่อนที่เจ้าตัวจะเผยตัวเองต่อหน้าชายหนุ่ม ที่กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่ที่เก้าอี้ตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน

“ตรวจเสร็จตั้งนานแล้ว ทำไมเพิ่งจะมาเนี่ย”

คนที่กำลังรอการมาของภรรยาที่กำลังอุ้มท้องลูกของตนเองด้วยความเป็นห่วง อดไม่ได้ที่จะขุ่นเคือง เมื่อหญิงสาวมาหาเขาช้ากว่าที่ควรจะเป็น

“อย่าเพิ่งดุสิคะ พี่ปูลช่วยน้ำฟ้าก่อน เนี่ยนิ้วเป็นแผลเลือดออกเต็มเลย”

ลีวายยังคงส่งน้ำเสียงออดอ้อนคนเป็นสามี  เพราะทั้งรู้สึกผิดในสิ่งที่เขากำลังดุเธอ และยังต้องการให้เขาช่วยเหลือเพื่อนเธอก่อนอย่างอื่น

“เป็นอะไรมา”

ลีวาย ดึงมือน้ำฟ้าให้ยื่นออกไปให้สามีของเธอช่วยดูแผล แต่เมื่อคนเป็นหมอถามคำถามกลับมา หญิงสาวทั้งสองกลับปิดปากเงียบ ก้มหน้ามองที่ปาดแผล ไม่มีใครยอมบอกที่มาของรอยแผลที่เกิดขุ้น

“งั้นเดี๋ยวพี่ให้เนตรดาวช่วยทำแผลให้แล้วกัน เธอเป็นพยาบาลมาก่อน น่าจะทำได้ดีกว่า”

ชายหนุ่มกดปุ่มอินเตอร์คอมที่เครื่องโทรศัพท์บนโต๊ะทำงาน เพื่อสั่งคนด้านนอกให้เตรียมอุปกรณ์ทำแผล เข้ามาทำแผลให้หญิงสาวด้านในทันที

ระหว่างที่รอ หญิงสาวทั้งสองต่างพากันนั่งที่ชุดโซฟารับแขก โดยมีหมอหนุ่มเจ้าของห้อง เดินตามมานั่งสังเกตอาการอยู่ไม่ห่าง

ด้วยความเป็นห่วงภรรยาสาวที่กำลังตั้งครรภ์ และเห็นความผิดปกติจากสีหน้าของน้ำฟ้า เพื่อนสนิทของลีวาย ทั้งยังเป็นลูกศิษย์ของเขาอยู่หนึ่งปีเต็มๆ

รอเพียงไม่นาน เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ก๊อก ก๊อก ก่อนอดีตพยาบาลสาวจะเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าอุปกรณ์การทำแผลเบื้องต้น

แต่ไม่เพียงแค่เลขาผู้อำนวยการที่ได้รับคำสั่งเท่านั้น ยังตามมาด้วยหมอหนุ่มรุ่นน้องอีกคนที่เดินตามหลังเธอมาติดๆ

“ผอ.คะ คุณหมอภาคินมาขอพบค่ะ”

เป็นเพราะเธอต้องเตรียมอุปกรณ์ปฐมพยาบาล และเห็นว่าหมอภาคิน เป็นรุ่นน้องที่สนิทสนมกับผู้อำนวยการ จึงไม่ได้แจ้งก่อนให้พาเขาเข้ามาในห้องพร้อมกัน

“พี่ปูล..อ้าวพี่สะใภ้ สวัสดีครับ มาตรวจครรภ์เหรอครับ”

เสียงใจนุ่มนวลจากชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาใหม่ เอ่ยทักทายรุ่นพี่คนสนิทและภรรยาของเขา อย่างเป็นกันเอง ก่อนจะไปสะดุดตากับหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งก้มหน้าอยู่ข้างๆ ภรรยาของรุ่นพี่

“อ้าว มีแขกอยู่เหรอครับ ผมขอโทษที อย่าว่าคุณเลขาเลยนะครับ ผมถือวิสาสะเดินตามเข้ามาเอง”

ภาคิน รีบแก้ตัวให้เลขาหน้าห้องของรุ่นพี่ เพราะไม่อยากให้ใครเดือดร้อนเพราะความไม่รอบคอบของเขา

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่คีน นี่น้ำฟ้าไงคะ เพื่อนสนิทวายเอง ไม่ใช่คนอื่นคนไกล”

เป็นลีวาย ภรรยาเจ้าของห้อง ที่ช่วยพูดให้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นผ่อนคลายไปในทางที่ดีขึ้น