บทที่ 90 ขอสิทธิ์ดูแล

หญิงสาวซบหน้าลงกับอกแกร่ง ปล่อยให้น้ำตาแห่งความโล่งอกไหลริน ซึมซับไออุ่นที่เธอคิดว่าไม่ควรได้รับในอดีต

หมอคีนค่อย ๆ ดันร่างบางออกห่างเล็กน้อย นิ้วหัวแม่มือหนาไล้เช็ดหยาดน้ำตาที่แก้มเนียนอย่างแผ่วเบา

สายตาคมกริบเปลี่ยนเป็นลึกซึ้งระคนเว้าวอนยามจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย

“ในเมื่อตอนนี้เราทั้งคู่ก็รู...