บทที่ 119 ประสายใจรัก

“รอพี่ด้วยครับที่รัก หื้มม..” เสียงห้าวแหบพร่ากระซิบเบาๆแล้วยกสะโพกสอบเด้งขึ้นใส่รัวติดกันไม่หยุดยั้งจนร่างเล็กกระเด้งกระดอน ก้อนเนื้อนุ่มเด้งเป็นจังหวะส่ายไหวไปมาเสียดสีขนปุยดกดำบนแผงอกจนทั้งสองฟันฝ่าคลื่นแรงลมพายุที่ถาโถมเข้าใส่อย่างรุนแรง

“พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ..”

“อ๊า อื้อออ...”

“โอ้ะ อ๊ากกกซ์..”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ