บทที่ 180 ฆาตกรตัวจริง

“ฮืมม..” เภตราครางเบาๆเกลือกกลิ้งใบหน้าบนแผงอกแกร่งของปราบและสูดดมกลิ่นของเขามันทำให้เธอรู้สึกดีไม่เวียนหัวแล้วเมื่อคืนเธอนอนหลับสบายมากที่สุดในรอบแปดปีตั้งแต่พ่อแม่จากไปและตื่นมาก็รู้สึกดีไร้สิ้นความกังวลเมื่อเรื่องราวทุกอย่างคลี่คลายและมีเรื่องเดียวที่ยังติดอยู่ในใจที่เธออยากถามระสินว่าทำไมถึงได้ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ