บทที่ 12 ตอนที่12 สัมผัสที่ไร้ใจ

สายฝนเทกระหน่ำลงมาดั่งฟ้ารั่วในยามโฉ่ว เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคากระเบื้องเคลือบดังอื้ออึง ประสานกับเสียงลมกรรโชกแรงที่พัดใบไม้ปลิวว่อน บรรยากาศภายนอกหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ทว่าภายในเรือนเร้นกายของท่านอ๋องพยัคฆ์ทมิฬกลับร้อนระอุไปด้วยความทรมาน

เซียวจิ้นนอนกัดฟันแน่นอยู่บนเตียง มือทั้งสองข้างกำผ้าปูที่นอนจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ