บทที่ 21 ตาสว่างข้างเดียว

แสงตะวันยามบ่ายคล้อยเริ่มอ่อนแสงลง ทอประกายสีส้มอมทอง อาบไล้หน้าจวนอ๋องพยัคฆ์ทมิฬ บรรยากาศควรจะดูอบอุ่นและงดงาม ทว่าความรู้สึกของผู้อยู่ในเหตุการณ์ กลับเต็มไปด้วยความอึดอัดและเย็นชา

เจียงโหรวในชุดผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ ที่บัดนี้เปื้อนรอยเลือดจางๆ จากการกระอักเลือดปลอมๆ ขึ้นรถม้าด้วยท่าทางรีบร้อน นางใช...