บทที่ 32 ตอนที่32 รายงานจากเงามืด

ลมหนาวพัดกระหน่ำไม่ขาดสาย ท้องฟ้ายามรัตติกาลเหนือจวนอ๋องพยัคฆ์ทมิฬมืดมิดไร้แสงดาว ภายในห้องนอนใหญ่ของเรือนเร้นกาย เซียวจิ้นนั่งนิ่งงันอยู่บนตั่งไม้ เบื้องหน้ามีตะเกียงน้ำมันเพียงดวงเดียวที่ให้แสงสว่างวูบไหว สาดส่องใบหน้าที่ซีดเผือดและเต็มไปด้วยความวิตกกังวล ในมือของเขากำ 'ปิ่นไม้' อันเก่าคร่ำคร่าไว้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ