บทที่ 39 ตอนที่39 สงครามประสาท

ดวงตะวันลับขอบฟ้าไปนานแล้ว แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของจวนอ๋อง ทว่าภายในห้องอาหารของเรือนเร้นกาย แสงเทียนสว่างไสวกลับมิอาจขับไล่ 'เมฆหมอกแห่งความมาคุ' ที่ปกคลุมอยู่เหนือโต๊ะอาหารทรงกลมไปได้

เซียวจิ้นนั่งหน้าตึงเปรี๊ยะอยู่ที่หัวโต๊ะ มือข้างหนึ่งกำตะเกียบแน่นจนเกร็ง อีกข้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ