บทที่ 91 ตอนที่91 รุ่งอรุณแห่งอิสรภาพ

แสงแดดอุ่นยามสายสาดลอดม่านหน้าต่างที่แง้มเพียงครึ่ง ทาบทับพื้นไม้กระดานขัดเงาในห้องนอนจวนชินอ๋อง เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วจากกิ่งไม้แว่วเป็นระยะ ขับกล่อมบรรยากาศยามเช้าให้เงียบสงบผ่อนคลาย

เจียงหลีค่อยๆ ลืมตา แพขนตางอนยาวกะพริบช้าๆ ปรับแสงสว่าง ความรู้สึกแรกที่โอบล้อมคือความเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็น ร...