บทที่ 17 ต้องการยื้อเวลา

บทที่ 17

ต้องการยื้อเวลา

โจวหยางหลงมองไปที่หญิงสาวด้วยความสงสารและความรักอย่างลึกซึ้ง เขาเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่เปียกชื้นบนแก้มของนางด้วยความอ่อนโยน พร้อมกับให้คำมั่นสัญญากับนางว่า

“ข้าขอสัญญากับเจ้า ข้าจะไม่ทำให้เจ้าต้องผิดหวัง เมื่ออำนาจมาอยู่ในมือของข้าแล้ว ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นชายารอง และลูกขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ