บทที่ 25 จดหมายเตือน

บทที่ 25

จดหมายเตือน

“นี่มัน...” เนิ่นนานกว่าหลินวั่นเฉิงจะได้สติ เขาเงยหน้าขึ้นจากกระดาษในมือพร้อมกับปรายตามองใบหน้าของทุกคนที่อยู่ในที่นี้อย่างอดไม่ได้ ในอกของเขากำลังเต้นโครมครามราวกับมีคนกำลังรัวกลองศึก

และเพราะรับรู้ได้ถึงจิตสังหารเสี้ยวหนึ่ง เสวี่ยลู่หยางจึงได้เอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ