บทที่ 18 ไม่ได้เป็นอะไรกัน
ตอนที่18 ไม่ได้เป็นอะไรกัน
ไพลิน
“ไอ้บ้าฟาร์ม!” ฉันด่าเขาออกมาอย่างโกรธแค้นไม่น้อย
หลังจากที่พี่ฟาร์มออกไป ฉันก็ได้แต่นอนอยู่ที่เตียงนิ่งๆ จนเผลอหลับไปชั่วโมงกว่า พอตื่นมาอาการจุกของฉันก็หายไปแล้ว และสิ่งแรกที่ฉันต้องทำคือการหนีออกไปจากที่นี่
แต่การที่พี่ฟาร์มเอาฉันมาไว้ที่นี่แล้วกล้าปล่อยไว้คนเ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 คนอื่นก็แค่เล่น
2. บทที่ 2 เจ็บจนพูดไม่ออก
3. บทที่ 3 เขาไม่อยู่แล้ว
4. บทที่ 4 ไม่มีคำว่าเลิก
5. บทที่ 5 ให้โอกาส
6. บทที่ 6 คิดถึง
7. บทที่ 7 หมั้นเดือนหน้า
8. บทที่ 8 หวง
9. บทที่ 9 วางแผนหนี
10. บทที่ 10 มันไม่ง่าย
11. บทที่ 11 เราเลิกกัน
12. บทที่ 12 ทำไมต้องมา
13. บทที่ 13 ปลุกตัวตน
14. บทที่ 14 รับความเกลียด
15. บทที่ 15 เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
16. บทที่ 16 ไม่อยากทำลาย
17. บทที่ 17 ไม่ยอม
18. บทที่ 18 ไม่ได้เป็นอะไรกัน
19. บทที่ 19 จะรับทุกอย่างไหม
20. บทที่ 20 สัญญาว่าจะดูแล
21. บทที่ 21 ทำตัวสาธารณะ
22. บทที่ 22 ห่วงโซ่อาหาร
23. บทที่ 23 ทั้งรักทั้งเกลียด
24. บทที่ 24 ขอแต่งงาน
25. บทที่ 25 ความบังเอิญ
26. บทที่ 26 หนีความเจ็บปวด
27. บทที่ 27 จดทะเบียนสมรส
28. บทที่ 28 ไม่มีเสียงตอบรับ
29. บทที่ 29 สร้างความวุ่นวาย
30. บทที่ 30 อย่าสำคัญตัวเอง
31. บทที่ 31 ตามสัญญา
32. บทที่ 32 น้อยใจ
33. บทที่ 33 ไม่เคยเต็มใจ
34. บทที่ 34 อย่าโทษตัวเอง
35. บทที่ 35 ความจำเสื่อม
36. บทที่ 36 เรือนหอ
37. บทที่ 37 ข้ออ้าง
38. บทที่ 38 มีผลต่อจิตใจ
39. บทที่ 39 ไว้ใจไม่ได้
40. บทที่ 40 จะอยู่ข้างๆ
41. บทที่ 41 น้ำตาลูกผู้ชาย(จบ)
ย่อ
ขยาย
