บทที่ 120 ไม่ใช่ร้านสะดวกซื้อ

“ขอบคุณท่านมากค่ะ ได้ยินอย่างนี้แล้วดิฉันก็สบายใจ อย่างน้อยก็ได้บอกท่านไว้ว่าลูกชายของดิฉันจริงใจกับลูกสาวของท่าน เด็กสองคนจะได้คบหากันอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ ถ้าอย่างนั้นเราก็ทานข้าวกันเถอะนะคะ” วรรณวลีว่าแล้วก็เอ่ยชวนรับประทานอาหารร่วมกัน

หลังจากที่รับประทานอาหารเรียบร้อยแล้ว กันธิดาขึ้นรถของบิดากลับบ...