บทที่ 135 ก็มันเหงาแล้วนี่

“ทำไมเมื่อก่อนพี่ถึงไม่เห็นว่ากันสวยนะ ตาถั่วที่สุดเลย” เขาจ้องหน้าเธอด้วยดวงตาหวานฉ่ำ หญิงสาวก้มหน้าเอียงอาย เขาเลื่อนมือมาดึงสายคาดชุดคลุมของเธอ เผยให้เห็นรูปร่างสมส่วนภายใต้ชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีครีมเนื้อบางเบา

เขารั้งร่างของเธอเข้ามาสู่อ้อมกอด สัมผัสได้ถึงความตื่นประหม่าของคนที่อยู่ในอ้อมแขน...