บทที่ 136 จบบริบูรณ์

“ประเจิดประเจ้อค่ะ พี่ภพนั่งเฉย ๆ เลย” เธอหยิกแขนแข็งแรงของเขา อีกฝ่ายลูบแขนป้อย ๆ “อูย แค่นี้ก็หวงด้วย งั้นกันนั่งตักพี่นะ จะได้นั่งกอดอุ่น ๆ” เขาเรียกร้อง เธอจึงต้องยอมตามใจขยับไปนั่งตักให้เขากอดอย่างเต็มใจ

“ดูให้อิ่มแล้วเข้านอนเนอะ พรุ่งนี้เราต้องไปหอดูดาวพารานัลที่ทะเลทรายอาตากามาอีก คราวนี้กัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ