บทที่ 15 นอนไม่เต็มอิ่ม

ธิติภพมองค้างไปยังประตูที่เพิ่งปิดลง หลังจากร่างบอบบางหายเข้าไปในนั้น เขาไม่อยากสนใจยายตัวร้ายนั่นมากนักหรอก แต่มันอดไม่ได้ที่จะหันมองทุกที ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องที่จะมีสาระอะไรกับชีวิตของเขาเลยสักนิด

“คุณสนใจเธอหรือ” ธิติภพสะดุ้งเล็กน้อย ละสายตาจากประตูบานสุดท้ายของห้องพักที่ปิดไปครู่หนึ่งแล้ว

“ว่าอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ